Uczeń Bloguje - recenzja "Syzyfowych prac" S. Żeromskiego
Recenzja książki "Syzyfowe prace"
“Syzyfowe prace” zostały napisane przez Stefana Żeromskiego w 1897 roku, gdy przebywał on w Szwajcarii. Książka przedstawia dojrzewanie Marcina Borowicza, który uczęszcza do szkoły wstępnej w Owczarach, a potem do gimnazjum w Klerykowie. Chłopiec jest bohaterem dynamicznym - wraz z dorastaniem, zmieniają się jego poglądy i osobowość.
Głównym tematem dzieła jest jednak rusyfikowanie młodzieży pod zaborem rosyjskim. Pokazuje ono, jakie metody prowadzili nauczyciele szkół, aby wynarodowić Polaków - zakazywali czytania Polskiej literatury, nauczyciel historii podawał fałszywe informacje o “kraju nadwiślańskim”, w szkole uczono myślenia po rosyjsku lub nawet narzucano dzieciom prawosławie. Tytuł książki nawiązuje do określenia “syzyfowa praca”, co oznacza coś bardzo trudnego, wręcz niemożliwego do wykonania. Nawiązuje on właśnie do procesu wynaradawiania, który nie udawał się rusyfikatorom i musieli oni, tak jak mityczny Syzyf, wykonywać zadanie od nowa. Książka porusza też wiele ciekawych wątków, jak: miłość Borowicza do Anny Stogowskiej, rola literatury w życiu człowieka, czy tożsamość narodowa.
Uważam, że jest to powieść, którą warto przeczytać. Dobrze obrazuje, w jaki sposób byli traktowani Polacy pod zaborami. Przedstawia jak ważna jest literatura narodowa w kształtowaniu świadomości narodowej wielu pokoleń młodych ludzi, żyjących w tamtych czasach.
Głównym tematem dzieła jest jednak rusyfikowanie młodzieży pod zaborem rosyjskim. Pokazuje ono, jakie metody prowadzili nauczyciele szkół, aby wynarodowić Polaków - zakazywali czytania Polskiej literatury, nauczyciel historii podawał fałszywe informacje o “kraju nadwiślańskim”, w szkole uczono myślenia po rosyjsku lub nawet narzucano dzieciom prawosławie. Tytuł książki nawiązuje do określenia “syzyfowa praca”, co oznacza coś bardzo trudnego, wręcz niemożliwego do wykonania. Nawiązuje on właśnie do procesu wynaradawiania, który nie udawał się rusyfikatorom i musieli oni, tak jak mityczny Syzyf, wykonywać zadanie od nowa. Książka porusza też wiele ciekawych wątków, jak: miłość Borowicza do Anny Stogowskiej, rola literatury w życiu człowieka, czy tożsamość narodowa.
Uważam, że jest to powieść, którą warto przeczytać. Dobrze obrazuje, w jaki sposób byli traktowani Polacy pod zaborami. Przedstawia jak ważna jest literatura narodowa w kształtowaniu świadomości narodowej wielu pokoleń młodych ludzi, żyjących w tamtych czasach.
Oprac. T. Kosmalski.